gewoon een middagje thuis

De radio staat aan en de computer is aan het opstarten, terwijl ik mijn koffie drink krijg ik een sms-je (herken ik aan het melodietje, o nee, dat heet tegenwoordig ringtone) van een vriend met de vraag wat ik aan het doen ben..! De computer is opgestart en ik open e-mail en skype, zo ben ik multi-bereikbaar. Ping (da’s m’n mail), ik ontvang een berichtje van mn zoon, hij heeft een mail-account aangemaakt op gmail en wil met mij mailen. Ik stuur hem een filmpje en wat plaatjes van zijn favoriete gamefiguur, even later hoor ik hem lachen…hij zit enkele meters verderop achter een laptop en heeft net het filmpje bekeken. Hij meldt mij dat hij het gaat doorsturen naar zijn vriend want die heeft ook gmail. Voor de grap stuur ik hem een mailtje met de vraag wat hij wil eten vanavond. Na vijf minuten heb ik nog geen antwoord en wanneer ik achterom kijk, zie ik dat hij verzeild is geraakt in een of andere flash-game. Enkele minuten later ontvang ik weer een mailtje, van mijn dochter deze keer, ook zij heeft een gmail account aangemaakt en vindt dat cool! Ook naar haar stuur ik een filmpje en na enkele minuten hoor ik haar zeggen ‘oh..dat is zielig’ en ik weet dat ze het filmpje heeft gezien..Ze vraagt al een tijdje of ze ‘ook op MSN mag’ en vandaag hebben we besloten dat ze mag toetreden tot het grootste chat-netwerk ter wereld. Na een kwartier heeft ze alles geïnstalleerd en kan ze haar profiel gaan bewerken, het is nu háár MSN…de wereld is weer een nieuwe virtuele identiteit rijker!

 

Ik zal ze nog wel even laten weten dat ik onze avonturen van vanmiddag heb gedeeld via een blogpost in mijn weblog. De vraag is alleen…hoe?